banner neo
Top2
diahoristiko
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η Πάτμος παρήκμασε και χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους ως τόπος εξορίας των κατάδικων.
Το έτος 95 π.Χ. ο νεαρότερος μαθητής του Χριστού, ο Ιωάννης, βρισκόταν στην Έφεσο, όπου κήρυττε το μήνυμα του Ευαγγελίου. Κατά το ίδιο έτος ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Δομετιανός έθεσε υπό διωγμό ευρείας κλίμακας τους Χριστιανούς και εξόρισε τον Απόστολο Ιωάννη στην Πάτμο.
Η παραμονή του Ιωάννη στο νησί επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ιδίου στην Εισαγωγή του Βιβλίου της Αποκάλυψης. Εκτός από την αναφορά στο κείμενο της Αποκάλυψης, μνεία γίνεται και στο Ψευδεπίγραφο κείμενο "Πράξεις Ιωάννου", φερόμενο ως έργο του μαθητού του, Διάκονου Προχόρου. Οι περισσότεροι από τους βιβλικούς μελετητές συμφωνούν ότι το κείμενο αυτό γράφτηκε κατά τον 4ο ή τον 5ο αιώνα μ.Χ. Στο κείμενο αυτό καταγράφονται διηγήσεις από την παραμονή του Αποστόλου Ιωάννη στην Πάτμο, οι οποίες ασχέτως αν αντέχουν στην επιστημονική έρευνα και εξακρίβωση  ή όχι, διασώζονται στην προφορική, εικονογραφική και εν γένει λαϊκή παράδοση της Νήσου.
 
Ο Άγιος Ιωάννης παρέμεινε στην Πάτμο περίπου δύο χρόνια. Το Σεπτέμβριο του 96 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Δομετιανός δολοφονήθηκε και ο διάδοχός του, Νέρβας, ανακάλεσε τα διατάγματα του προκατόχου του, μ? αποτέλεσμα την επιστροφή του Ιωάννη στην Έφεσο. Κατά την παραμονή του στο νησί, ο ’γιος Ιωάννης ο Θεολόγος δεν έμεινε άπραγος. Μετέστρεψε στον Χριστιανισμό και βάπτισε πολλούς από τους κατοίκους του νησιού. Σπαράγματα μάλιστα παλαιοχριστιανικού Βαπτιστηρίου, δίπλα στη θάλασσα μαρτυρούν την τοποθεσία, στην οποία τελούσε ο Απόστολος τις Βαπτίσεις. Η πιο σημαντική πάντως στιγμή του στην Πάτμο ήταν το Θείο Μήνυμα που αποκαλύφθηκε από το Θεό Λόγο στον ’γιο Ιωάννη εντός μικρού σπηλαίου, του σπηλαίου της Αποκάλυψης, όπως έκτοτε καθιερώθηκε να λέγεται. Το προφητικό αυτό κείμενο συναριθμήθηκε από την Εκκλησία στον Κανόνα της Καινής Διαθήκης και είναι το κατεξοχήν εσχατολογικό κείμενο της Καινής Διαθήκης.
Μετά το πέρασμα του Αποστόλου Ιωάννη, ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για το νησί της Πάτμου. Σποραδικές αναφορές βρίσκουμε στις ιστορικές πηγές των γύρω περιοχών. Τον 4ο αιώνα, το ιερό της θεάς Αρτέμιδος στο νησί κατεδαφίστηκε και μια Παλαιοχριστιανική Βασιλική Εκκλησία χτίστηκε στη θέση της. Στα μέσα του 7ου αιώνα η Πάτμος, όπως και τα περισσότερα άλλα μικρά και ανυπεράσπιστα νησιά του Αιγαίου ερημώθηκε, καθώς οι ’ραβες προωθούνταν στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά τη μαρτυρία του Ιστορικού Ορλάνδου, μεταξύ  8ου και  10ου αιώνα  η βασιλική του Θεολόγου καταστράφηκε και επειδή η ανοικοδόμηση της ήταν ανέφικτη για την εποχή εκείνη, χτίστηκε μικρότερο ναΰδριο αφιερωμένο στο Θεολόγο. Τον 11ο αιώνα μ.Χ ο Αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ ο Κομνηνός δώρισε το νησί της Πάτμου στον Όσιο Χριστόδουλο, ο οποίος, διωγμένος από το Όρος Λάτρος, λόγω των Αραβικών επιδρομών και μετά από ατυχείς προσπάθειες για εγκατάσταση στα γύρω νησιά είχε καταλήξει στην έρημη τότε Πάτμο, τόπο ιδανικό για άσκηση.

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ